Réaṁrá

Dia daoibh a chairde, is mise Caoimhe Ní Bhradáin, eag­arthóir agus bunaitheoir Eascairt. Is mac léinn fhochéime le Léann an Aistriúcháin agus Spáinnis mé.

Agus mé ag cur snas ar mo chuid Gaeilge, thoisigh mé ag léamh níos mó ábhar litríochta, aistrithe agus iriseoireachta trí Ghaeilge. Feictear domh go raibh bearna ann i gcaighdeán scríbhneoireachta na hiriseoireachta. Ní ionann is a rá go raibh droch-ghramadach i gceist, ach droch-scríbhneoireacht. Tugtar fán droch-scríbhneoireacht seo le haigne an Bhéarla agus foilsítear scríbhneoireacht mhíchruinn mar thoradh. Ina theannta sin, níl píosaí scríbhneoireachta atá bunaithe ar an Chaighdeán Oifigiúil mar shlat tomhais ar scríbhneoireacht mhaith na Gaeilge.

Toisc go dtugtar toisíocht ar scríbhneoireacht chanúnach in iris Eascairt, bhí mé ag iarraidh talamh slán a dhéanamh de go mbeadh an scríbhneoireacht inrochtana d’achan neach. Feicfear cóid QR ag tús na díolama, de bharr comhpháirtíochta leis an fhoireann taighde ABAIR. Léifear na hailt i mblas canúnach leis na guthanna sintéiseacha, agus tugann sé an deis don léitheoir éist leis an alt scríofa i gcanúint faoi leith, díreach mar a chluinfí í ón scríbhneoir féin.

Tugann an iris seo deis do mhic léinn a gcuid scríbhneoireachta den scoith a chur chun cinn, agus an deis daofa blasanna na tíre a shú chomh maith le saibhreas scríbhneoireachta. Mar a deir Séamus Ó Creag, “Beatha teanga í a labhairt; buanú teanga í a scríobh.”

Seo chugaibh an chéad eagrán den iris. Go mbaine sibh súp agus sult as.